فروغ فرخ زاد

                              به نام حق

نام شعر:نگاه کن

 

 اثری ماندگار از: فروغ فرخ زاد

 

نگاه کن که غم

 

                 درون دیده ام

 

                                   چگونه

 

                                           قطره قطره  

 

                                                          آب می شود

چگونه سایه

 

               سیاه سرکشم

 

                                اسیر

 

                                      دستِ

 

                                             آفتاب می شود

نگاه کن

          تمام هستیم

 

                       خراب می شود

 

 

شراره ای مرا به کام می کشد

 

                                 مرا به اوج می برد

 

                                                        مرا به دام میکشد

نگاه کن

 

        تمام آسمان من

 

                         پر از شهاب می شود

نگاه کن

 

من از ستاره سوختم

 

لبالب از ستارگان تب شدم

 

چو ماهیان سرخ رنگ ساده دل

 

                                       ستاره چین برکه های شب شدم

 

 

 

در اتـــــــــاق کــــــــوچکم پا مــــی نهد

 

بـــعدِ مـن با یــــاد مــــن بیگـــــــا نه ای

 

در بر آیینه مــــــــــی ماند به جــــــای

 

                                                  تار مویی،نقش دستی ،شانه ای!

 

 

می رهم از خویش و می مانم ز خویش

 

هر چــه بـرجــا مانده ویران مـــی شود

 

روح مــــــــن چون بــــــــــادبان قایقی

 

                                                  در افقها دور و پنهان می شود!

 

 

می شتابند از پی هم بی شکیب

 

روز ها و هفتــــه ها و ماه ها

 

چشم تو در انتظار  نامـــــه ای

 

                                     خیره می ماند به چشم راه ها

 

می خزند آرام روی دفتـــــــــــــــــــرم

 

دستهایم فارغ از افسون شـــــــــــــــعر

 

یاد می آرم که دستـــــــــــان تـــــــــــو

 

                                                روزگاری شعله میزد خون شعر!

 

خاک می خواند مرا هر دم بخویش

 

می رسند از ره که در خاکم نهند

 

آه شاید عاشقــــــــــانم نیــــــمه شب

 

                                             گل به روی گور غمناکم نهند!

 

بعدِ من ناگه به یکسو می روند

 

پرده های تیره دنیای مــــــــــن

 

چشم های ناشناسی می خزند

 

                                     روی کاغذ ها و دفترهای من!

 

 

زندگی کردن

 

                   تلف بودن

 

                                نطفه ای را پرورش دادن

 

                                                               برای زندگی کردن

 

و این تکرار تکرار است.

 

معنی انتظار

                                         معنی انتظار

 

نام نثر:معنی انتظار

 

یک بار در تنفس مصنوعی اشک هایت جان گرفتم،یک بار در خیال ابریت بارانی

 

شدم،یک بار در انتظار آمدنت خندیدم،و اینک با سکوتی پر آشوب راهی وایرانه نبودنت

 

می شوم.

 

اکنون در اوج بلندترین حرف های دلم لحظه ای یاد تو را در سر می پرورانم و میدانم آغاز

 

 من به پایان خودش نزدیک است چون دیگر از اشک های مصنوعی،تبسم های خیالی،

 

نفرتی در خستگی،و عبور در لحظه ای بی واژه خبری نیست .

 

شک می کنم که آمدنت هم فریب باشد .از عطر نیمه های شب زده اجاق مادر پیر و تنها تا

 

 تکرار شدن ثروت عاشق بی فکر فقط این راه را می  دانم که کجای  ذهنش بوی خیانت

 

می دهد و می دانم که حقارت دختری در زیر شلاق ندامت عجیب است و انعکاس خیال

 

 جلاد در  قافیه انعطاف مردود می شود.

 

و خیال چه واژه پلیدی که ذهن را تا سرازیری حسرت نداشتن یک فکر منطقی می بُرد و

 

انگار تشنه عذاب دادن خواب است این حسرت.

 

حرف های مادری که در اجاق خسته فریاد با دست هایی پر از حکایت ،حکایت غمی غریب

 

 که آن قدر نوازشش دلنشین بود که دیدم نا خود آگاه اشک فاصله ای بین من و این مادر پیر

 

 را کم می کند .آری درد، دوری فرزند است (شهید). مادری که چشم هایش حکایت از رفتن

 

تدریجی دارد هوس یک خواب ابدی را در سر می پروراند پس آرام بخواب مادر امید و

 

فریاد ها .

 

بگذار ان عاشق که ظاهرا ثروت را مرور می کندرا به یاد بیاورم که گفته هایش خالی یک

 

لیوان هم نی ارزد آری آرزوی دست هایش هنوز وصله ای میان آزادی افکار بلند مدّت اورا

 

 دارد و گاهی اوقات هم از خود سوال می پرسد که علم بهتر است یا ثروت؟ امّا آرام قدم بر

 

 می دارم بیا تا دختر قصه ی ما نجابت را از خواب خوش عشق  و چشم هایش حقیقت خفته

 

عشق را بفهمد .دختری که سال ها لباس تنش گل های باغچه را نوازش می کرد اینک در

 

اوج رفتن و اندوه در دوران وقاحت خود سیر می کند آرام قدم بر می دارم.دختر بالغ ما در

 

 خواب فارغ شده است و در کار خدا من حیرتی بیدار می بینم .

 

نگاهی می کنم که از این سه تن یعنی مادر و دختر و عاشق کدام یک واژه انتظار را خوب

 

فهیدند و کدام یک حادثه فرار از نگاه گناه را زیبا ورق زد شاید دختر بالغ مرگ،شاید ثروت

 

عاشق بی عفل و شاید هم چشم های متنظر مادر از داغ فرزند که در دست هایش  دانه های

 

 تسبیح یک آسمان حرف نگفته دارد؟

 

کدام یک واژه انتظار را در ذهن عارفانه حک می کند.غریب ترین واژه همان انتظار است

 

 وراستی تو  به انتظار چه پاسخ داری ؟انتظار آخرین روزنه از دید پرستوی فراری شب

 

استواژه اش پر مفهوم دوبیتی ها بود حرف را وسعت پرگار خریدار نبود و خداحافظی ام

 

 علّت تکرار نبود...

خدایا کمکم کن

                                            به نام خدا

 

 

نام نثر:خدایا کمکم کن...

 

                                ای خدا

نگاه کن وجودم و تمام عشق و احساس پاکی را که به من هدیه کرده ای چگونه با

 

 چکارهای زشت و ناپسند پر می کنم .کمکم کن تا در لحظه تنهایی خود را مطیع

 

خالص شیطان نکنم کمکم کن تا در آخرین لحظه های تنهایی خودم را نگه دارم .

 

 خدایا کار ی کن که چون تو بشوم خدایا به من خودت را بیاموز ای آموزگار امید

 

ها.

 

 

خدایا مرا در لحظه های پوچ و بی ارزش زندگی قرار نده تا به لحظه های پوچ و

 

 باطل فکر نکنم ،خدایا احساس می کنم نزدیک به تو شدن دشوار است. من منبع

 

گناهم آخر چقدر توبه و چقدر بازگشت به سوی تو به من یا بده که خطا نکنم

 

،مصلحت بده تا راست بگویم ،محبّت بده تا ایثارکنم و نشان بده تا زندگی کنم .

 

 

خدایا مال دنیا فانی است و انسان گذاری مفقود خودت کمکم کن تا فقط راه خود

 

 را یاد بگیرم ،کمکم کن از نامحرم دور باشم .قبول دارم ، من همه چیز را قبول

 

دارم دربرابر درگاه تو خواستم یادت هست ولی نشد.خدایا خودت گفتی صد بار اگر

 

 توبه  شکستی باز آی و من ، من روسیاه باز برگشتم تا ببخشی آلبته آن قدر رو

 

 سیاه هستم که دیگرحتی روی آمدن به سوی درگاه تو را ندارم ولی چه کنم جز تو

 

 همدردی کوای بی نیاز،جز تو یادی کو ای دهنده قوت قلب،جز نگاهی کو ای پاک

 

و نجیب و جز تو عشقی کو ای صفای محبت .

 

خدایا کمکم کن تا گناه نکنم.گریه نمی کنم اشک هم برای من زیاد است دوای درد

 

من خودت هستی به من به این بنده گنه کار یاد بده که فقط دل داده پرستش کنم

 

،تو یاد دادی همان بلوغ گفتی بخوان نماز.

 

 ولی خدا این را باور نداشتم هیشه تنفری در وجود من غوطه ور بود از این که چرا

 

 گناه می کنم ،خدایا کاری کن که همیشه بهانه ای برای آمدن پیش شما داشته

 

باش امّا نه برای بخشیدن برای اجابت دعاها و خدایا چه می شود اگر کاری را ک

 

مدّت هاست توبه کردم انجام ندهم ای زیبا و زیبنده ،ای دانا و عالم

 

امکان هوای نفسم را بگیر.

 

می نویسم زیرا این بار می خواهم تمام بدی هایم را فقط با نوشتن در برابرشما حل

 

 کنم خدایا به من معرفت بده همان واژه ی بی آغاز را یاد بده خدایا خودت را به

 

من یادبده و کمکم کن ای دادار بزرگ ای تمام وجودم خودت چاره ساز این بغضی 

 

 

            کاری کن که سراغ گناه و زشتی نروم.

 

                                                             آمین